คุณตาเพิ่งเสียเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้สมองไม่แล่น ขอเว้นวรรคก่อนค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาติดตามนะคะ

ชีวิตบางช่วงที่เกี่ยวกันเราได้แลกเปลี่ยนซึ่งความฝัน

หลายครั้งหลายหน... หัวใจไม่ตรงกันแต่รู้กันต่างคนมีน้ำใจ

เธอไม่ต้องนวลอย่างดวงจันทร์และฉันไม่ใช่ดวงตะวันฉาย

เราเพียงเป็นคนคบกันตามสบายเมื่อร้างไกลห่วงใยก็แล้วกัน

* ไม่สำคัญ...ว่าเธอมีใครไม่ใช่กงการอะไรของฉัน

ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร

ยังไม่ประคองถ้าเธอล้มถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหว

ขอรู้....ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้จะขอมองดูไกลๆอย่างชื่นชม

ไม่สำคัญ....ว่าเธอมีใครไม่ใช่กงการอะไรของฉัน

ต่างหนทางของต่างเรานั้นถึงแม้ว่าเราจะไกลซักเพียงไหน

ไม่รักแต่คิดถึงไม่รักแต่คิดถึง... 

คำร้องนิติพงษ์ห่อนาค 

ขับร้องสินเจริญบราเธอร์ ในรายการสินเจริญเบรคฟาสต์โชว์

รายการที่ฉันต้องฟังทุกเช้าเพื่อปรับสมดุลของอารมณ์
ฟังแล้วอารมณ์ดีฟังแล้วหลายครั้งนั่งขำคนเดียวฟังแล้วหลายครั้งคนนั่งข้างๆก็ขำด้วย
เมื่อวันที่ 31 มี.ค. 2550 จูงมือแม่ไปดูคอนเสิร์ตสินเจริญเชิญแหลกที่หอประชุมใหญ่ม.ธ. 
เรียกได้ว่าสินเจริญบราเธอร์เป็นศิลปินเดียวในโลกนี้ที่แม่กับฉันชอบเหมือนกัน
เวลาดูทีวีถ้าช่องไหนมีสินเจริญแม่จะโทรมาบอก
และถ้าแม่เข้ากรุงเทพตอนเช้าแม่จะบอกคนขับรถให้เปิด 103.5 ฟังสินเจริญ
ดังนั้นเมื่อมีคอนเสิร์ต ฉันไม่รอที่จะควักกระเป๋ามาจ่ายค่าตั๋วพาแม่ไปดูศิลปินโปรด
แม่ก็ลงทุนเคลียร์คิวทั้งหมดในวันนั้นเพชรบุรี-ม.ธ.ท่าพระจันทร์ไปกลับรวม 4 ชั่วโมง
ดูคอนเสิร์ต 3 ชั่วโมง
คืนนั้นเราทั้งขำฮาซึ้งลูกกรี๊ดก็ไม่เท่าไหร่ แต่แม่มีกรี๊ดด้วย
แล้วเราก็กลับบ้านกันแบบอิ่มเอม




    							

ฉันเห็นแม่ซักผ้าปูที่นอนผืนเก่า ที่มีรอยขาดตรงตะเข็บเป็นทางยาว ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าซักทำไม

เพราะเรามีผ้าปูผืนใหม่อีกหลายชุดที่พร้อมใช้ 

ฉันเห็นแม่พับเก็บผ้าปูผืนนั้นอย่างเรียบร้อยพร้อมกับพูดว่า จะเอาไปให้น้าโบ้เย็บให้

ปากไวกว่าความคิด เอาไปทำผ้าคลุมรถก็ได้นี่แม่

แม่ตอบเร็วกว่าที่ฉันคิด ไม่ ผ้าคลุมรถก็เอาผืนอื่นใช้

เมื่อความสงสัยไม่มีความกระจ่าง ฉันก็เลิกสนใจผ้าปูผืนนั้น

และหันไปทำอย่างอื่นแทน

จนเมื่อคืนฉันขึ้นไปรื้อตู้เตี้ย เพื่อเอาลงมาตั้งทีวีข้างล่าง

ฉันก็เข้าใจถึงเหตุผลของแม่เรื่องผ้าปูที่นอน 

ตลอดระยะเวลาเกือบ15 ปีที่แม่ไม่มีชายคนแรกและคนเดียวที่แม่รักอยู่เคียงข้าง

แม่ก็เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีความทรงจำอันแสนหวานเป็นเหมือนน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจ

ในอัลบั้มรูป ฉันเห็นผ้าปูผืนนั้น กับรอยยิ้มของพ่อ รอยยิ้มขอพี่กุ๊ก และรอยยิ้มของฉันเอง

ผ้าปูผืนนั้นไม่ใช่เพียงแค่ ผ้าปูผืนเก่าอย่างที่ฉันคิด 

หากแต่เป็นผ้าปูผืนเก่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำของแม่